Page content

article content

Roze of géén roze?

(voor moeders van meisjes met een roze kinderkamer wens; extrapoleren kan wél verrassend veel vragen laten opkomen, nu het onderwerp genderneutraal super hot lijkt te zijn)

or How I learned that playing safe is not always the best choice to raise your child

Is de kinderkamer nou belangrijk of niet? Moet je hiermee echt serieuz omgaan of mag het wat losjes? Beslissen en kiezen OF aarzelen naar de perfectie toe? Op dit moment weet ik wat het antwoord moet zijn op deze vragen. Enkele jaren geleden nog niet. Toen was mijn dochter nog te klein om de keuze wat betreft haar omgeving of kinderkamer aan haar te kunnen laten. Natuurlijk was het alles roze in het begin.

Kinderbed-90x200-met-hartjes-meisjesbed

Een mooi kinderbed: onze “hartjesbedbank”, met hartjes 90×200 cm wit met roze accenten, categorie kinderbedden kinderkamers, met lade en uitrolbeveiliging

Het leek mij best vervelend, roze was helemaal niet mijn kleur (nog steeds niet). Langzamerhand probeerde ik de roze te laten vervangen door andere zachte pastelkleuren zoals heel lichtblauw, lila, licht organisch groen. Een blauw bedje, een geel/oranje dekentje, een groene giraf, ze deden allemaal precies wat ik ze voordroeg: de smaak van mijn dochter beïnvloeden richting de non-roze wereld. Een kinderkamer met een missie.

Prinsessenbed-90x200-wit

Prinsessenbed-bank in de maat 90×200 cm, wit met een zilver hartje, met uitrolbeveiliging en lade. De uitrolbeveiliging zit vast tussen de voorkant en de matras, kan later makkelijk verwijderd worden.

Misschien moet ik het uitleggen: ik ben geen tiraan, geen Pietje-precies, geen control-freak. Ok, wel een beetje… Maar niets kwam boven het idee van complete vrijheid dat ik aan mijn kind gun. Dochter mocht zelf zeggen wat ze lekker vond om te eten en wat ze aan moest trekken. Na 2 of 3 jaar werd dit kinderspel wel serieuzer: wat zij wilde was niet altijd ook het beste voor haar, dat heeft de ervaring met zich gebracht. Toen moesten wij, mijn partner en ik, langzaam objecten verstoppen, ontwijken of helemaal negeren, zodat de whole picture dichter zou groeien aan onze beeld van perfecte opvoeding. Je kan het manipulatie noemen. En dat is het ook…  Maar in de tussentijd weet ik dat mijn/onze manipulatie niet negatief was en ik weet ook waarom: omdat onze pogingen om de boel een beetje op balans te houden was een strijd tegen de oordelen en de vooroordelen van de maatschappij waar wij deel van zijn. Een maatschappij die zegt dat meisjes van roze moeten houden en de jongens van blauw. Punt uit. Groen is ook geen alternatief. Zelfs in de kinderkamer.

Kinderbed-90x200-sterren

Kinderbed met sterren 90×200 cm, wit met groene accenten, met lade en uitrolbeveiliging

Manipulatie met een tint van zoete wraak: mijn dochter mag groot worden in een omgeving die haar toekomstige positie in de wereld niet mag beslissen (tegen het hard-determinisme in). Dit heb ik geleerd na jaren zelf-marteling en na een lange zoektocht naar de waarheid: aarzel en vraag, alleen aarzeling en vragen stellen zullen jou naar het goede antwoord brengen. Twijfel aan wat je links en rechts hoort, vind je eigen waarheid, zelfs als het om een in het bijzonder pragmatisch onderwerp als de kinderkamer gaat.

Terug naar de roze, mijn dochter is zonder de allemachtige roze groot geworden. Ze is nu 14, ze is een prachtige meid en ze houdt niet van roze. Ze drumt, ze speelt toneel en ze houdt van appels. Rode appels.

Comment Section

0 reacties op “Roze of géén roze?

Plaats een reactie


*


Phoenix WebsitePhoenix Website